Junioren Driedaagse was kantelpunt voor talent Magnus Sheffield

Job de Feijter 22-02-20, Bron: PZC

ROCHESTER – Het zal je maar gebeuren. Twee keer vallen in de eerste kilometer van een individuele tijdrit. Een nachtmerrie voor elke wielrenner, maar het overkwam de Amerikaan Magnus Sheffield vorig jaar tijdens de SPIE Internationale Junioren Driedaagse. Toch kijkt hij een jaar na dato met weemoed terug op de koers. ,,Ik zou dit jaar terugkomen voor de eindzege, maar het mag helaas niet zo zijn”, aldus de talentvolle junior.

Een Amerikaanse avonturier die in Europa zijn geluk beproeft in de wielersport. Het is een treffende omschrijving van de jonge Amerikaan Magnus Sheffield, die afgelopen jaar voor het eerst een wegseizoen in Europa reed. ,,Het was een openbaring”, herinnert de 18-jarige Sheffield zich van zijn eerste Europese campagne. ,,In Amerika koersen we over brede en lange, rechte wegen. Toen ik vorig jaar voor het eerst in België neerstreek voor Gent-Wevelgem, was het een sprong in het diepe. De wegen zijn compleet anders, evenals de manier van koersen en natuurlijk het niveau. Tel daarbij op dat ik kort daarvoor in januari mijn sleutelbeen had gebroken. Achteraf gezien, was ik er toen nog niet klaar voor.”

Voor de New Yorker viel het kwartje tijdens de SPIE Internationale Junioren Driedaagse in Axel. ,,Ik begon het spelletje toen pas echt te snappen. Sterker nog, ik kwam er achter dat het gevarieerde parkoers me uitstekend lag. In de eerste etappe kon ik met mijn landgenoot Quinn Simmons het verschil maken en uiteindelijk greep ik maar nipt naast de overwinning in de sprint. Die dag heeft veel voor mij betekend.”

De ene dag is echter de andere niet. Daags nadien ging het ’s ochtends compleet mis tijdens de individuele tijdrit. ,,Dat is tot nu toe wel het dieptepunt geweest in mijn wielercarrière”, kan Sheffield er achteraf wel om lachen. ,,Alles liep fout. In de eerste bocht ging ik al onderuit. Toen ik weer op mijn fiets zat, ging ik bij de volgende rotonde weer tegen de vlakte. Het leek wel alsof ik op ijs reed.” Een nachtmerrie en zijn klassementsambities kon hij meteen opbergen. ,,Ik had nog nauwelijks met een tijdritfiets gereden. Ik had verkeerde materiaalkeuzes gemaakt en ik was simpelweg nog niet vaardig genoeg. Ik heb de knop snel omgezet en herpakte me in de resterende etappes.”

400_download_1_-_edited.png

Flink ingepakt bracht Sheffield ’s avonds de derde etappe tot een goed einde. De volgende dag maakte hij samen met landgenoot én eindwinnaar Simmons opnieuw de koers in de koninginnenrit op Belgische bodem. ,,Ik pakte de grijze kasseientrui, legde ondanks die dramatische tijdrit beslag op een achtste plek in het eindklassement en was de beste jongere. Het was voor mij een bevestiging dat hard werken loont. Toen is eigenlijk voor het eerst het besef gekomen dat ik iets in de wielersport kon bereiken.”

Veel vertrouwen

De Junioren Driedaagse was dus een kantelpunt in de carrière van Sheffield. ,,Het heeft me gevormd als renner. Vanaf toen kon ik meedoen om de overwinning. De prestaties in die koers hebben me veel vertrouwen gegeven.’’ Vorig jaar reed hij als kers op de taart ook het WK. ,,Wie had ooit kunnen denken dat ik net als in de eerste rit van de Junioren Driedaagse naast Simmons op het podium van het WK zou staan? Het leek wel een déjà vu. Het was voor mij het hoogtepunt van het seizoen. Ik had een belangrijke bijdrage in de wereldtitel van Simmons en zelf pakte ik nog de bronzen medaille. Het was onwerkelijk.”

Dat allemaal in zijn eerste jaar als junior. Het beloofde veel voor zijn tweede seizoen. ,,Ik keek enorm uit naar dit wielerjaar. Ik zou komend weekend graag teruggekomen zijn naar Axel om alsnog een gooi te doen naar de eindzege, maar helaas mag het niet zo zijn. Het coronavirus gooit roet in het eten.”

Een enorme teleurstelling voor de talentvolle en gretige coureur, maar hij heeft het inmiddels kunnen relativeren. ,,Gezondheid gaat boven alles. Ik heb het geluk dat ik al een geweldig seizoen bij de junioren achter de rug heb. Dat is een enorm voordeel bij de onderhandelingen met ploegen voor volgend jaar. Ik heb dus vertrouwen dat het goed komt. Maar de Junioren Driedaagse zal wel een hiaat op mijn palmares blijven.’’